pierdzenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pierdzenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od: pierdzieć
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Tam jąkała w kącie stoi, • Dupę ściska bo się boi, • Chciałby sobie puścić bąka, • Lecz w pierdzeniu też się jąka.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niepierdzenie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pierdoła f/m, pierdnięcie n
czas. pierdzieć ndk., pierdnąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: