pancerz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pancerz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpãnʦ̑ɛʃ], AS[pãnceš], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze
(1.2) wojsk.  metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Niechcący nadepnąłem jakiegoś żuka, ale miał gruby pancerz i uciekł.
(1.2) Ten czołg ma bardzo gruby pancerz.
składnia:
kolokacje:
(1) gruby/cienki pancerz
(1.2) przebić pancerz; pancerz czołgu/okrętu/kabla/…
synonimy:
(1.2) osłona
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pancernik, pancerniak, pancerzownica
zdrobn.  pancerzyk
przym.  pancerny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) niem.  Panzer
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: