pancerz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pancerz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpãnʦ̑ɛʃ], AS[pãnceš], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zool. u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze
(1.2) wojsk. metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Niechcący nadepnąłem jakiegoś żuka, ale miał gruby pancerz i uciekł.
(1.2) Ten czołg ma bardzo gruby pancerz.
składnia:
kolokacje:
(1) gruby / cienki pancerz
(1.2) przebić pancerz • pancerz czołgu / okrętu / kabla / …
synonimy:
(1.2) osłona
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pancernik m, pancerniak m, pancerzownica f
zdrobn. pancerzyk m
przym. pancerny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) niem. Panzer
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: