pański

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Pański

pański (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan

przymiotnik relacyjny

(2.1) odnoszący się do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan
(2.2) odnoszący się do panaszlachcica, arystokraty, bogacza
(2.3) charakterystyczny dla zachowania lub wyglądu szlachcica, arystokraty, bogacza
(2.4) odnoszący się do właściciela lub pracodawcy
odmiana:
(1.1, 2.1-4)
przykłady:
(1.1) Ten kapelusz jest pański?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) dworski
antonimy:
(1.1) pot. paniny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pan m, panicz m, pani ż, panna ż, pańszczyzna ż
czas. panować
przym. Pański
związki frazeologiczne:
łaska pańska na pstrym koniu jeździpańska skórkapańskie oko konia tuczy
etymologia:
pol. pan + -ski
uwagi:
tłumaczenia:
  • esperanto: (1.2) sinjora; (1.3) sinjora
  • francuski: (1.1) votre (un seul possesseur masculin)
  • hiszpański: (1.1) su (un solo poseedor masculino)
  • nowogrecki: (1.1) σας (μόνο ένας κάτοχος αρσενικού γένους)
źródła: