miotła

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miotła (język polski)[edytuj]

tradycyjna miotła (1.1)
miotły (1.1)
wymowa:
IPA[ˈmʲjɔtwa], AS[mʹi ̯otu̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy; zob.  też miotła w Wikipedii
(1.2) przen.  coś przypominającego kształtem miotłę (1.1)
(1.3) bot.  zob. : czarcia miotła
(1.4) bot.  zob. : miotła zbożowa
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Weź miotłę i pomóż mamie sprzątać.
(1.1) Czynił to zawsze z nader pilną uwagą i jednym rzutem oka odkrywał najmniejsze źdźbło słomy lub ziarenko kurzu, którego nie zgarnęła miotła służącej. (J. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie)
składnia:
kolokacje:
(1.1) miotło-grabielatać na miotle
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  mietlica f , zmiotek m , zmiotka f , pomiotło n , mietlarz m 
zdrobn.  miotełka f 
zgrub.  miotlisko n 
czas.  zamiatać, zmiatać, wymiatać, obmiatać, zamieść
przym.  zamieciony, zmieciony
związki frazeologiczne:
nowa miotłasiedzieć jak mysz pod miotłąsiedzieć cicho jak mysz pod miotłą
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: