pilny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pilny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpʲilnɨ], AS[pʹilny], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) gorliwie i rzetelnie coś wykonujący[1]
(1.2) wymagający pośpiechu, szybkiego działania[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) pilny uczeń
(1.2) pilne wezwaniepilna praca do wykonania
synonimy:
(1.1) dbały, nienaganny, obowiązkowy, odpowiedzialny, poważny, przykładny, rzetelny, słowny, solenny, solidny, stateczny, sumienny, uczciwy, dokładny, gorliwy, skrupulatny, skrzętny, staranny, sumienny, troskliwy[2], pracowity
(1.2) niezwłoczny, konieczny, bezzwłoczny, naglący, nagły, nie cierpiący zwłoki, palący[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  pilność
przysł.  pilnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło pilny w: SJP.pl.
  2. 2,0 2,1 synonimy.ux.pl.