sprzątać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

sprzątać (język polski)[edytuj]

oni sprzątają (1.1)
wymowa:
IPA[ˈspʃɔ̃ntaʨ̑], AS[spšõntać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. sprzątnąć)

(1.1) doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan
(1.2) zbierać plony z pola
(1.3) pot. zabierać, porywać, kraść
(1.4) pot. przen. jeść szybko, łapczywie
(1.5) przen. pot. zabijać, mordować
odmiana:
(1.1-5) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Dzisiaj ty sprzątasz łazienkę!
(1.2) W jeden dzień sprzątnęliśmy cały owies.
(1.3) Ktoś sprzątnął mi rower sprzed domu.
(1.4) Był taki głodny, że sprzątnął w mig całą michę kartofli.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sprzątanie n, sprzątnięcie n, sprzątacz m, sprzątaczka f
czas. uprzątać ndk., uprzątnąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: