marny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: márny

marny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmarnɨ], AS[marny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) będący w złym stanie, o niewielkiej wartości
(1.2) mały, drobny
(1.3) zbyteczny, daremny
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Szałas okazał się marnym schronieniem podczas deszczu.
(1.1) Kobieto! puchu marny! ty wietrzna istoto![1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) marny los • marna pociecha
(1.2) marne szanse
synonimy:
(1.1) kiepski, lichy, nędzny
(1.2) drobny
antonimy:
(1.1) dobry, zacny, wyborny
(1.2) spory, znaczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. marność f, marnotrawstwo n, marnowanie n, zmarnowanie n, marnienie n, zmarnienie n
czas. marnować ndk., zmarnować dk., marnieć ndk., zmarnieć dk.
przym. marnotrawny
zdrobn. marniutki, marniuteńki
przysł. marnie, marnotrawnie, marniutko, marniuteńko
związki frazeologiczne:
pójść na marne
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz, Dziady, Część IV