marnotrawstwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

marnotrawstwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmarnɔˈtrafstfɔ], AS[marnotrafstfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) niewykorzystywanie rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędne gospodarowanie
odmiana:
(1.1) blm;
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) niegospodarność, rozrzutność, utracjuszostwo
antonimy:
(1.1) oszczędność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. marnotrawca m, marnotrawnik m, marnotrawienie n
czas. marnotrawić ndk., zmarnotrawić dk.
przym. marnotrawny, marnotrawczy
przysł. marnotrawnie, marnotrawczo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: