drobny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: drobný

drobny (język polski)[edytuj]

drobne (1.1) kwiaty
wymowa:
IPA[ˈdrɔbnɨ], AS[drobny] wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość
(1.2) taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie
(1.3) taki, który składa się z małych części
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Z drobnego nasionka wyrosła wielka i sprężysta topola.
(1.2) Mój wujek jest drobnym przedsiębiorcą. Jego firma działa tylko na terenie naszego powiatu.
(1.3) Często używam drobnego cukru, bo szybciej się rozpuszcza niż ten gruboziarnisty.
składnia:
kolokacje:
(1.1) drobna sylwetka • drobne ręce / rysy twarzy
(1.2) drobna wytwórczość • drobny handel • drobna przestępczość
synonimy:
(1.1) delikatny, asteniczny, wątły, mizerny, niewielki
antonimy:
(1.1) masywny, atletyczny, barczysty, muskularny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. drobność ż, drobina ż, drobinka ż, drobnostka ż, drobne nmos, drobnica ż, drobnicowiec m, zdrobnienie n
przym. drobniutki
przysł. drobno
czas. rozdrobnić
związki frazeologiczne:
rozbić coś w drobny makpisać drobnym maczkiemrozmieniać się na drobneupić się w drobny makw drobny makzalać się w drobny mak
etymologia:
prasł. *drobьnъ → 'mały, niewielki; miałki, drobnoziarnisty'[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło drobny w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.