daremny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

daremny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[daˈrɛ̃mnɨ], AS[darmny], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) niedający żadnych wyników[1]
(1.2) daw. bezpłatny, nieodpłatny[2]
(1.3) daw. bez przyczyny, nieuzasadniony[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Daremne żale - próżny trud, / Bezsilne złorzeczenia! / Przeżytych kształtów żaden cud / Nie wróci do istnienia. (Adam Asnyk)
składnia:
kolokacje:
(1.1) daremny żal / płacz / wysiłek/…
synonimy:
(1.1) bezcelowy, bezowocny, bezpłodny, bezproduktywny, bezskuteczny, czczy, nadaremny, nieskuteczny, płonny, próżny, syzyfowy
antonimy:
(1.1) skuteczny
hiperonimy:
(1.1) niepotrzebny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. daremność f, daremnik mos, daremniak mos
czas. udaremnić dk., udaremniać ndk.
przym. nadaremny
przysł. daremnie, na daremno
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło daremny w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 426, Warszawa 1900–1927.