marnować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

marnować (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[marˈnɔvaʨ̑], AS[marnovać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  zmarnować)

(1.1) wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

czasownik zwrotny niedokonany marnować się (dk.  zmarnować się)

(2.1) wykorzystywać małą część swoich możliwości
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Nie marnuj czasu oglądając telewizję!
składnia:
(1.1) marnować B. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  marny
czas.  zmarnować dk. , marnieć ndk. 
rzecz.  zmarnowanie n , marnowanie n , marnotrawstwo n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: