królewski

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

królewski (język polski)[edytuj]

pałac królewski (1.1)
wymowa:
IPA[kruˈlɛfsʲci], AS[krulefsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający związek z królem lub królową
(1.2) szach. dotyczący szachowego króla

przymiotnik jakościowy

(2.1) przen. bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Nad czołem królewskim świeciło na kołpaku brylantowe pióro, a drogie purpury i gronostaje spadały z królewskich ramion prawie po końskie pętlice.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) cesarski i królewski • cesarsko-królewskitron / pałac / ogród / błazen królewski • królewskie jabłkowładza królewska • błękit królewskiwoda królewska • królewskie łoże
(1.2) gambit / pionek / goniec królewski • wieża królewska
(2.1) królewski przepych • królewska uczta • królewskie przyjęcie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. królestwo n, król m, królowa f, królówka f, królewicz m, królewiątko n, królewna f, królewszczyzna f, królewskość f, Królewiak m, królowanie n
czas. królować
przym. królewiacki
przysł. królewsko, po królewsku
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: po królewsku
tłumaczenia:
źródła:
  1. Eliza Orzeszkowa: Nad Niemnem