królować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

królować (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) polit. sprawować władzę królewską
(1.2) zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję
(1.3) znajdować się wyżej od innych obiektów
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) tronować, panować
(1.2) dominować, panować, przeważać, wybijać się
(1.3) górować, wystawać, dominować
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rządzić
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. król mos, Król m, królewicz mos, królewiątko n, królewna ż, królowa ż, królówka ż, królestwo n, królewszczyzna ż, Królewiec m, królowanie n
przym. królewski, królewiacki, królewiecki
przysł. królewsko
czas. pokrólować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: