gronostaj

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gronostaj (język polski)[edytuj]

gronostaj (1.2)
gronostaj (1.2)
gronostaje (2.1)
wymowa:
IPA[ɡrɔ̃ˈnɔstaj], AS[grõnostai ̯], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. Mustela erminea[1], gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych; zob. też gronostaj w Wikipedii
(1.2) zool. zwierzę z gatunku (1.1)

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; daw. symbol władzy
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.2) W Polsce gronostaje objęte ochroną gatunkową.
(2.1) Tradycyjnym elementem stroju rektora gronostaje.
(2.1) Nad czołem królewskim świeciło na kołpaku brylantowe pióro, a drogie purpury i gronostaje spadały z królewskich ramion prawie po końskie pętlice.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łasica gronostaj
(2.1) hermelin
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) gatunek
(1.2) zwierzę
(2.1) futro
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. gronostajowy
związki frazeologiczne:
biały gronostaj na błocie nie siadagronostaj w błocie się nie tarau góry gronostaje, a u dołu nie dostaje (z przodu gronostaje, a z tyłu nie dostaje) • wyścig o gronostaje
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło Mustela erminea w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. E. Orzeszkowa: Nad Niemnem