dzikuska

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dzikuska (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta niecywilizowana
(1.2) kobieta nieobyta towarzysko
(1.3) reprezentantka obcej cywilizacji
(1.4) prostaczka
(1.5) kobieta nieśmiały
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.2) Pan sprzedał swoją duszę za nic; rzucił pan do stóp nędznej dzikuski, która zrobiła już z pana pomiotło, i wkrótce zabije pana tak czy inaczej, przez swą miłość albo nienawiść.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dziczeć ndk., zdziczeć dk., dzikować ndk.
przym. dziczy, dziki, półdziki
przysł. dziko, półdziko
rzecz. dziki mos
rzecz. dzikość ż, dzik m, dziczyzna ż, dzicz ż, dzikarz m, dziczenie n, dzikowanie n, dzikusek m
forma męska dzikus m
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. dzikus + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dzikus
źródła:
  1. Joseph Conrad, Wykolejeniec