dzikość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dzikość (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co jest dzikie, nieokiełznane, nieoswojone
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dzicz f, zdziczenie n, dziczyzna f, dziki m.-os., dzikus m
czas. dziczeć ndk., dziczeć ndk., zdziczeć dk.
przym. dziki, zdziczały, dziczy
przysł. dziko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: