doctus

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

doctus (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

imiesłów bierny czasu przeszłego dokonanego

(1.1) mądry[1], uczony
odmiana:
(1.1) (deklinacja I-II)
przykłady:
(1.1) Gutta cavat lapidem non vi, sed saepe cadendo, sic homo doctus fit non vi, sed saepe[2]. → Kropla drąży kamień nie siłą, lecz częstym spadaniem, tak też człowiek nie staje się uczonym gwałtownie, lecz przez to, że często się uczy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. doceo
związki frazeologiczne:
etymologia:
od doceo
uwagi:
źródła:
  1. Hasło doctus w: Słownik polsko-łaciński, łacińsko-polski. Dictionarium latino-polonicum, polonico-latinum, pod red. Jacka Gordona, s. 515, Czernica, Level Trading, 2014, ISBN 978-83-61800-47-7.
  2. średniowieczna wariacja na temat Owidiusza Epistulae ex Ponto IV, 10, 5-6