doba
doba (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jedn. miar. jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
- (1.2) przen. charakterystyczny okres
- (1.3) stpol. czas, chwila[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doba doby dopełniacz doby dób celownik dobie dobom biernik dobę doby narzędnik dobą dobami miejscownik dobie dobach wołacz dobo doby
- przykłady:
- (1.1) Prowodyr zamieszek został zatrzymany w areszcie przez dwie doby.
- (1.1) W swojej celi długie godziny spędzał na modlitwach, dał sobie ogolić włosy, przywdział strój kapłański i cztery razy na dobę uczęszczał do chóru najmłodszych kapłanów[2].
- (1.2) W dobie Internetu błyskawiczna komunikacja jest czymś powszednim.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) tydzień
- meronimy:
- (1.1) godzina
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) day, twenty-four hours; (1.2) era, age
- arabski: (1.1) يوم m (yawm)
- baszkirski: (1.1) тәүлек; (1.2) дәүер, эра
- białoruski: (1.1) суткі lm
- bułgarski: (1.1) денонощие n
- chiński standardowy: (1.1) 天 (tiān)
- chorwacki: (1.1) dan m
- duński: (1.1) døgn n
- esperanto: (1.1) diurno, tagnokto
- francuski: (1.1) journée ż
- hebrajski: (1.1) יממה ż (jemama)
- hiszpański: (1.1) veinticuatro horas ż lm
- jidysz: (1.2) תּקופֿה ż (tkufe)
- niderlandzki: (1.1) etmaal n
- niemiecki: (1.1) Tag m; (1.2) Epoche ż
- norweski (bokmål): (1.1) døgn n
- nowogrecki: (1.1) εικοσιτετράωρο n
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1)
- rosyjski: (1.1) сутки lm
- rumuński: (1.2) ceas n
- szwedzki: (1.1) dygn n
- ukraiński: (1.1) доба ż; (1.2) доба ż
- węgierski: (1.1) nap, egy nap, huszonnégy óra; (1.2) korszak, kor
- włoski: (1.1) 24 ore; (1.2) era ż, epoca ż, età ż
- źródła:
- ↑
Hasło „doba” w: Słownik staropolski, Stanisław Urbańczyk (red.), t. 2. Da-Hynszta, Polska Akademia Nauk, Gdańsk—Kraków—Łódź—Warszawa—Wrocław 1956–1959, s. 71-72. - ↑ Rozdział I w: Bolesław Prus, Faraon, t. II, Gebethner i Wolff, Warszawa 1935, s. 9.
- ↑ Hasło „*doba” w: Rick Derksen, Etymological Dictionary of the Slavic Inherited Lexicon, Brill, Leiden—Boston 2008, ISBN 978-90-04-15504-6, s. 109.
- ↑ Hasło „doba” w: Słownik prasłowiański, red. Franciszek Sławski, t. 3, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974-2001, ISBN 83-04-00464-X, s. 283.
doba (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doba doby dopełniacz doby dob celownik době dobám biernik dobu doby wołacz dobo doby miejscownik době dobách narzędnik dobou dobami
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) doba ledová
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- dla określenia okresu czasu trwającego 24 godziny używa się następujących określeń: den a noc, 24 hodiny
- źródła:
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- доба
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) era
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
doba (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) doba, era, epoka, czasy[1]
- (1.2) okres, czas (określony przedział czasowy)[1]
- (1.3) muz. podstawowa jednostka rytmu, taktu[1]
- (1.4) liter. jednostka, którą mierzy się długość sylaby (zgłoski)[1]
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik doba doby dopełniacz doby dôb celownik dobe dobám biernik dobu doby miejscownik dobe dobách narzędnik dobou dobami
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) geol. ľadová doba → epoka lodowcowa • archeol. kamenná doba → epoka kamienia • bronzová doba → epoka bronzu • železná doba → epoka żelaza • naša doba → nasza epoka (współczesność) •
- (1.4) ľahká doba • ťažká doba
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- byť poplatný dobe • predbehnúť svoju dobu • zaspať dobu
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 Hasło „doba” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
doba (język zulu)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) łowić
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz zulu, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.