dygn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

dygn (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
[dyng:n]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) doba[1]
odmiana:
(1.1) ett dygn, dygnet, dygn, dygnen
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) dygnsrytmfemdygnsprognossjudygnsprognostiodygnsprognostredygnsprognos
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. dygna
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 225, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.