bombka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bombka (język polski)[edytuj]

bombki (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbɔ̃mpka], AS[bõmpka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulista ozdoba choinkowa
(1.2) iron. zdrobn. od bomba
(1.3) środ. rodzaj spławika
(1.4) rodzaj spódnicy kształtem przypominającej kulę
(1.5) środ. kufel
(1.6) daw. środ. med. przyrząd do lewatywy[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Marek powiesił na choince trzy bombki.
(1.2) w tym samym roku, samolot Enola Gay zrzucił bombkę o wdzięcznej nazwie Little Boy na japońską Hiroszimę. (z Internetu)
(1.3) Bombka najlepiej się chyba sprawdzi na wodzie stojącej, gdzie nie ma problemów z nurtem i znoszeniem przynęty. (z Internetu)
(1.4) Na imprezę sylwestrową założyłam bordową bombkę z tafty.
składnia:
kolokacje:
(1.4) spódnica-bombka, sukienka-bombka
(1.5) bombka piwa
synonimy:
(1.1) reg. krak. bańka; reg. białost. dętka
antonimy:
hiperonimy:
(1.4) spódnica
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bomba mrz
wykrz. bomba
czas. bombardować
związki frazeologiczne:
chuj bombki strzelił, choinki nie będzie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kufel
źródła:
  1. J.B., Jeszcze o „przyzwoitej” enemie, „Język Polski” nr 1/1929, s. 25.