sukienka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sukienka (język polski)[edytuj]

kobiety w sukienkach (1.2)
sukienki (1.3)
duchowny w sukience (1.4)
sukienka (1.5)
wymowa:
IPA[suˈcɛ̃nka], AS[suḱnka], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: suknia
(1.2) kraw. kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału; zob. też sukienka w Wikipedii
(1.3) mała suknia dla dziewczynki
(1.4) pot. strój duchownego przypominający suknię
(1.5) szt. drogocenna nakładka z drogocennych kruszców i kamieni zakładana na ikonę
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.2) Przy nim dziewczę, w zielonej sukience jak ruta[1]
(1.4) Na dziedziniec seminarium wylegli faceci w sukienkach.
składnia:
kolokacje:
(1.2) krótka / jedwabna / wełniana sukienka • minisukienka[2]
synonimy:
(1.2) pot. kiecka
(1.4) habit, sutanna
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) odzież, ubranie
hiponimy:
(1.2) mała czarna, princeska, szmizjerka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sukienczyna ż, sukno n, suknia ż, sukiennik ż, sukiennice nmos, sukienkowy m
zdrobn. sukieneczka ż
przym. sukienkowy, sukniowy, sukienny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Mickiewicz: Pan Tadeusz
  2. Hasło supertorty, ekstraciasta w: Maciej Malinowski, Obcy język polski.