blacha

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

blacha (język polski)[edytuj]

blacha (1.1)
blacha (1.3)
blachy (1.5)
blacha (1.6)
wymowa:
IPA[ˈblaxa], AS[blaχa] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cienki, płaski kawałek metalu; zob. też blacha w Wikipedii
(1.2) metalowa płyta przykrywająca piec kuchenny
(1.3) kulin. metalowe naczynie używane do pieczenia
(1.4) kulin. zawartość blachy (1.3)
(1.5) muz. slang. instrumenty dęte blaszane
(1.6) slang. odznaka policyjna
(1.7) pot. złotówka[1]
(1.8) zob. blachy
(1.9) gw. (Bukowina) garnek[2]
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1) Mój garaż jest pokryty blachą ocynkowaną.
(1.6) Podszedł do mnie facet ubrany po cywilu i nagle błysnął mi blachą, musiałem pojechać na komisariat i złożyć wyjaśnienia.
składnia:
kolokacje:
(1.1) blacha falista / trapezowa / perforowanaaluminiowa / miedziana / ocynkowana / stalowa
synonimy:
(1.2) płyta
(1.9) gorczek[2], gorneczek[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. blacharz m, blacharstwo n, blacharka ż, blaszak m, blachy nmos
zdrobn. blaszka ż
czas. blachować ndk.
przym. blacharski, blaszany
związki frazeologiczne:
na blachę
etymologia:
niem. Blech[3][4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło blacha w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 33, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. 2,0 2,1 2,2 Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 34; dostęp: 27 października 2018.
  3. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 35, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło blacha w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.