blacha

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

blacha (język polski)[edytuj]

blacha (1.1)
blacha (1.3)
blachy (1.5)
blacha (1.6)
wymowa:
IPA[ˈblaxa], AS[blaχa] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cienki, płaski kawałek metalu; zob. też blacha w Wikipedii
(1.2) metalowa płyta przykrywająca piec kuchenny
(1.3) kulin. metalowe naczynie używane do pieczenia
(1.4) kulin. zawartość blachy (1.3)
(1.5) muz. slang. instrumenty dęte blaszane
(1.6) slang. odznaka policyjna
(1.7) pot. złotówka[1]
(1.8) zob. blachy
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.1) Mój garaż jest pokryty blachą ocynkowaną.
(1.6) Podszedł do mnie facet ubrany po cywilu i nagle błysnął mi blachą, musiałem pojechać na komisariat i złożyć wyjaśnienia.
składnia:
kolokacje:
(1.1) blacha falista / trapezowa / perforowanaaluminiowa / miedziana / ocynkowana / stalowa
synonimy:
(1.2) płyta
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. blacharz m, blacharstwo n, blacharka f, blaszak m, blachy nm.-os.
zdrobn. blaszka f
czas. blachować ndk.
przym. blacharski, blaszany
związki frazeologiczne:
na blachę
etymologia:
niem. Blech[2][3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło blacha w: Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 33, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
  2. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 35, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
  3. Hasło blacha w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.