błędny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

błędny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbwɛ̃ndnɨ], AS[bu̯ndny], zjawiska fonetyczne: nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny
(1.2) nieprzytomny, zdezorientowany
(1.3) starop.  zmienny
(1.4) starop.  grzeszny
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mylisz się, twoje rozumowanie jest błędne.
(1.2) Patrzył na mnie błędnym wzrokiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) błędna odpowiedź • błędne mniemanie/założenie • błędne obliczenia
(1.2) błędny wzrokpatrzeć błędnym wzrokiemchodzić jak błędny
synonimy:
(1.1) niepoprawny, niewłaściwy
antonimy:
(1.1) poprawny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przysł.  błędnie
rzecz.  błąd m 
związki frazeologiczne:
chodzić jak błędna owcabłędne kołobłędny rycerz
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: