błędny
błędny (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny
- (1.2) nieprzytomny, zdezorientowany
- (1.3) stpol. śrpol. błąkający się, zabłąkany[1][2][3] [1440–1746]
- (1.4) stpol. o drodze, śrpol. mylny, mylący, wprowadzający w błąd[1][2] [1444–1593]
- (1.5) stpol. śrpol. grzeszny[1][2][3] [1435–1673]
- (1.6) stpol. śrpol. szalony, obłąkany[1][2] [1500–1593]
- (1.7) śrpol. heretycki, kacerski, pogański[3] [1633–1746]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik błędny błędna błędne błędni błędne dopełniacz błędnego błędnej błędnego błędnych celownik błędnemu błędnej błędnemu błędnym biernik błędnego błędny błędną błędne błędnych błędne narzędnik błędnym błędną błędnym błędnymi miejscownik błędnym błędnej błędnym błędnych wołacz błędny błędna błędne błędni błędne
- przykłady:
- (1.1) Mylisz się, twoje rozumowanie jest błędne.
- (1.2) Patrzył na mnie błędnym wzrokiem.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) błędna odpowiedź • błędne mniemanie/założenie • błędne obliczenia
- (1.2) błędny wzrok • patrzeć błędnym wzrokiem • chodzić jak błędny
- synonimy:
- (1.1) niepoprawny, niewłaściwy
- antonimy:
- (1.1) poprawny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. błąd m, błądzenie n, błędność ż
- czas. błądzić ndk., pobłądzić dk.
- przysł. błędnie
- związki frazeologiczne:
- chodzić jak błędna owca • błędne koło • błędny rycerz
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) wrong, erroneous, incorrect; (1.2) hazy
- arabski: (1.1) خاطئ
- białoruski: (1.1) памылковы
- chiński standardowy: (1.1) 不对 (búduì), 错 (cuò)
- duński: (1.1) fejlagtig, forkert, urigtig
- esperanto: (1.1) erara, malĝusta, malkorekta, misa[4]
- francuski: (1.1) erroné
- hiszpański: (1.1) incorrecto, erróneo, falso; (1.2) ausente, abstraído, absorto
- niderlandzki: (1.1) verkeerd
- niemiecki: (1.1) fehlerhaft, falsch
- nowogrecki: (1.1) λανθασμένος, εσφαλμένος
- rosyjski: (1.1) ошибочный
- ukraiński: (1.1) помилковий, хибний
- wilamowski: (1.1) jerr
- źródła:
- 1 2 3 4
Hasło „błędny” w: Słownik staropolski, Stanisław Urbańczyk (red.), t. 1. A-Ćwirtnia, Polska Akademia Nauk, Gdańsk—Kraków—Łódź—Warszawa—Wrocław 1953–1955, s. 108. - 1 2 3 4 Hasło „błędny” w: Słownik polszczyzny XVI wieku. Edycja internetowa, Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, 2010–, ISBN 978-83-65573-85-8.
- 1 2 3 Hasło „błędny” w: Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku, red. Włodzimierz Gruszczyński, Instytut Języka Polskiego PAN, Warszawa.
- ↑ Słownik na stronie lernu!.
