erro

erro (język baskijski)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) bot. korzeń

(1.2) anat. korzeń

(1.3) mat. pierwiastek

(1.4) macka

(1.5) jęz. rdzeń

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) ilearen / hortzaren erro → korzeń włosa / zęba

(1.3) erro karratu / kubiko → pierwiastek kwadratowy / sześcienny

synonimy:

(1.1) sustrai, zain

(1.4) garro

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. errodura, erroketa, errokizun

przym. errotsu

czas. errotu, erroztatu

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

erro (język galicyjski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) błąd

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz galicyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

erro (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈe.ro]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) (Kuba) pomyłka, błąd

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od errar

odmiana:

(1.1) lm erros

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) error, yerro, fallo

antonimy:

(1.1) acierto

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. errar

przym. errado, erradizo, errante, errático, errátil, erróneo

przysł. erradamente

rzecz. errata ż, errada ż, errante m/ż, yerro m

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. errar

uwagi:

nie mylić z: ero

źródła:

erro (język łaciński)

wymowa:

znaczenia:

czasownik

(1.1) błąkać się, wałęsać się, wędrować

(1.2) zagubić się, zbaczać z drogi, chybiać celu

(1.3) popełnić błąd, pomylić się, mylić się

rzeczownik

(2.1) włóczęga, obieżyświat

odmiana:

(1.1-3) errō, errāre, errāvī, errātum (koniugacja I)

(2.1) erro, erronis (deklinacja III, paradygmat I spółgłoskowy)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	erro	erronēs
dopełniacz	erronis	erronum
celownik	erronī	erronibus
biernik	erronem	erronēs
ablatyw	errone	erronibus
wołacz	erro	erronēs

przykłady:

(1.1) Daedalus in labyrintho inclusus cum filio suo intra muros errabat nec exitum invenire poterat, etsi ipse labyrinthum aedificaverat. → Dedal uwięziony wraz z synem w labiryncie błąkał się między murami i nie mógł znaleźć wyjścia, choć sam ten labirynt budował.

(1.3) Errare humanum est. → Mylić się jest rzeczą ludzką.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

erro (język portugalski)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) błąd; pomyłka

odmiana:

(1.1) lm erros

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) engano, incorreção

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. errar

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: