bój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: boj

bój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[buj], AS[bui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) starcie zbrojne walczących stron
(1.2) zacięty spór, gwałtowne starcie
(1.3) sport. jedno podejście do sztangi wykonywane w podnoszeniu ciężarów (rwaniu albo podrzucie)

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) rozk. 2 os. lp zob. bać się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Myśl nowa blaski promiennymiDziś wiedzie nas na bój, na trud[1].
(1.3) Zawodnik nie zaliczył tego boju.
(2.1) Nie bój się, jestem przy tobie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zażarty / krwawy bój • stanąć do boju • plac boju • bój na śmierć i życierwać się do boju
synonimy:
(1.1) walka, bitwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bojowanie n, bójka ż, pobojowisko n, bojownik m, bojowniczka ż, bojówki, bojowość ż, bojowiec m, bojówka ż, bojówkarz m, bojówkarka ż
przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy
przysł. bojowo
związki frazeologiczne:
boje homeryckie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: