bój

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: boj

bój (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[buj], AS[bui ̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) starcie zbrojne walczących stron
(1.2) zacięty spór, gwałtowne starcie
(1.3) sport.  jedno podejście do sztangi wykonywane w podnoszeniu ciężarów (rwaniu albo podrzucie)

czasownik, forma pochodna

(2.1) rozk.  2 os.  lp  zob. : bać się
odmiana:
przykłady:
(1.1) Myśl nowa blaski promiennymiDziś wiedzie nas na bój, na trud[1].
(1.3) Zawodnik nie zaliczył tego boju.
(2.1) Nie bój się, jestem przy tobie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) zażarty / krwawy bój • stanąć do boju • plac boju • bój na śmierć i życierwać się do boju
synonimy:
(1.1) walka, bitwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bójka f , pobojowisko n , bojownik m , bojowniczka f , bojówki, bojowość f , bojowiec m , bojówka f , bojówkarz m , bojówkarka f 
przym.  bojowy, bojówkarski, bojówkowy
przysł.  bojowo
związki frazeologiczne:
boje homeryckie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Międzynarodówka
  2. H. Sienkiewicz: W pustyni i w puszczy