starcie

starcie (język polski)

starcie (1.5)

starcie (1.6)

wymowa:

IPA: [ˈstarʲt͡ɕɛ], AS: [starʹće], zjawiska fonetyczne: zmięk.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od zetrzeć

(1.2) usunięcie czegoś ścierając

(1.3) wojsk. epizod walki zbrojnej

(1.4) ostra wymiana zdań

(1.5) med. powierzchowna rana skóry

(1.6) sport. część walki sportowej

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) Ms. i W. lp od: start

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	starcie
dopełniacz	starcia
celownik	starciu
biernik	starcie
narzędnik	starciem
miejscownik	starciu
wołacz	starcie

(1.2-6)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	starcie	starcia
dopełniacz	starcia	starć
celownik	starciu	starciom
biernik	starcie	starcia
narzędnik	starciem	starciami
miejscownik	starciu	starciach
wołacz	starcie	starcia

przykłady:

(1.2) Starcie kurzu ze starych umbr zajęło jej pół godziny.

(1.6) Starcie zakończyło się dwoma złamanymi żebrami i przebitym płucem, co oznaczało koniec MŚ dla zawodnika FC Kopenhaga.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) bitwa, potyczka

(1.4) utarczka, kłótnia

(1.5) otarcie

(1.6) runda, pojedynek

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. ścierniwo n

przym. ścierny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) erasing, cleaning, removing; (1.3) clash; (1.4) fight; (1.5) abrasion; (1.6) fight
• duński: (1.4) sammenstød n; (1.6) sammenstød n

źródła: