bojownik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bojownik (język polski)[edytuj]

bojownik (1.1)
bojownik (2.1)
bojowniki (2.2)
wymowa:
IPA[bɔ.ˈjɔ.vʲɲik], AS[bo.i ̯o.vʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś walczący w imię idei

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) icht. Betta, popularna ryba akwariowa; zob. też betta w Wikipedii
(2.2) ornit. zob. batalion
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) bojownik o sprawę narodowąbojownik o wolność i demokracjępoeta-bojownikboży bojownikbojownik sprawy
(2.1) bojownik pręgowanybojownik zwadliwy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bojówki nmos, bój m, bojowość ż, bojowiec m, bojówka ż, bojówkarz m, bojówkarka ż
forma żeńska bojowniczka ż
czas. bojować
przym. bojowy, bojówkarski, bojówkowy
przysł. bojowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(2.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ryby
(2.2) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
(2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: batalion
źródła: