Turek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: turek

Turek (język polski)[edytuj]

wymowa:
?/i, IPA[ˈturɛk], AS[turek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(2.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w Polsce; zob. też Turek w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Nieco później dostałem nowego podwładnego, Turka, który dziś spędził ostatni dzień w naszej firmie.
(2.1) Dostałem wezwanie do WKU w Turku.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) miejscowość
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. turczanka ż, turczanin mos, Turcja ż, Turczynka ż, Turczyn m, turczyn m, turecczyzna ż, turecki m, turcyzm m, tureckość ż, poturczenie n, turkizacja ż, poturczeniec mos
przym. turecki, turczy, turkijski, turski
czas. turczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Turek w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „miasto Turek” w: Poradnia językowa PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Turek w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

Turek (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Turek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko, Turkyně, turečtina
przym. turecký
związki frazeologiczne:
sedět na Turka
etymologia:
uwagi:
źródła:

Turek (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Turek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko n, turečtina ż
forma żeńska Turkyňa ż
przym. turecký
przysł. turecky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: