Turek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: turek

Turek (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈturɛk], AS[turek]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(2.1) nazwisko męskie

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(3.1) geogr. nazwa kilku miejscowości w Polsce; zob. też Turek w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(4.1) nazwisko żeńskie
odmiana:
(1.1)
(2.1)[1]
(3.1)
(4.1) nieodm.,
przykłady:
(1.1) Nieco później dostałem nowego podwładnego, Turka, który dziś spędził ostatni dzień w naszej firmie.
(2.1) Pan Turek jest naszym sąsiadem.
(3.1) Dostałem wezwanie do WKU w Turku.
(4.1) Codziennie spotykam panią Turek na spacerze z psem.
składnia:
kolokacje:
(2.1) (4.1) nazywać się Turek • nosić nazwisko Turek • mieć na nazwisko Turek • zmieniać / zmienić nazwisko na Turek • przybrać nazwisko Turek
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Azjata
(2.1) nazwisko
(3.1) miejscowość
(4.1) nazwisko
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turcja ż, Turczynka ż, Turczyn m, turczyn m, turecczyzna ż, turecki m, turcyzm m, tureckość ż, poturczenie n, turkizacja ż
przym. turecki, turczy, turkijski
czas. turczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Turek w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Turek w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „miasto Turek” w: Poradnia językowa PWN.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Turek w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.

Turek (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Turek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko, Turkyně, turečtina
przym. turecký
związki frazeologiczne:
sedět na Turka
etymologia:
uwagi:
źródła:

Turek (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) Turek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko n, turečtina ż
forma żeńska Turkyňa ż
przym. turecký
przysł. turecky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: