Τούρκος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Τούρκος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈtur.kos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Turek
odmiana:
(1.1) M18: lp D. Τούρκου, B. Τούρκο, W. Τούρκε; lm M. & W. Τούρκοι, D. Τούρκων, B. Τούρκους
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. τουρκεύω
przym. τούρκικος, τουρκικός
rzecz. Τουρκία ż, τουρκιά, Τουρκάλα, Τούρκισσα, τουρκολογιά
przysł. τουρκιστί
tem. słow. τουρκο-
związki frazeologiczne:
γίνομαι Τούρκοςwkurzać sięκάνω Τούρκο κάποιονwkurzać kogoś
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Nowogrecki - Kraje i narodowości
źródła: