turečtina

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

turečtina (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. język turecki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko, Turek, Turkyně
przym. turecký
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

turečtina (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. język turecki[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) osmanská turečtina
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turecko n, Turek m, Turkyňa ż, Turecká ż
przym. turecký
przysł. turecky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło turečtina w: Pravidlá slovenského pravopisu, red. M. Považaj, Bratysława, Veda, 2013, ISBN 978-80-224-1331-2.