Turczynka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Turczynka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[turˈʧ̑ɨ̃ŋka], AS[turčŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nie-Turczynka
hiperonimy:
(1.1) Azjatka
hiponimy:
(1.1) Anatolijka, Bitynka, Frygijka, Lidyjka, Pontyjka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turcja ż, turcyzm mrz, turecki m
forma męska Turek m
przym. turecki, turkijski
czas. turczyć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Turek
źródła: