turc

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Turc

turc (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/tyʁk/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) turecki

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) język turecki
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) bain turccafé turcse faire turc
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turquie, Turc, Turque, turcité
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

turc (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) turecki
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

turc (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈturk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Turek[1]

przymiotnik

(2.1) turecki
odmiana:
(1.1) lp turc; lm turcs
(1.1) lp turc m, turca ż; lm turcs m, turques ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Turquia ż, turca ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Diccionari Català-Anglès / Anglès-Català, Barcelona, Enciclopèdia Catalana, 2011, ISBN 978-84-412-1516-0.