турчин

турчин (język bułgarski)

transliteracja:

turčin

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Turek

odmiana:

przykłady:

(1.1) Едното заптие, стар и дебел турчин, плесна с бича си и ги изпсува. → Jeden żandarm, stary i gruby Turek, strzelił z bata i sklął ich.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pogard. читак m, daw. османец m

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Турция ż, турски m, турча lm, турцизъм m

forma żeńska туркиня ż

czas. турча ndk.

przym. турски

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: