polszczyć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

polszczyć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. spolszczyć)

(1.1) kult. narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie

czasownik zwrotny niedokonany polszczyć się (dk. spolszczyć się)

(2.1) stawać się Polakiem, nabierać cech polskich
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
przykłady:
składnia:
(1.1) polszczyć + B.nie polszczyć + D.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) polonizować
(2.1) polonizować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Polaczek mos, polszczenie n, spolszczenie n, polski mrz, polskość ż
przym. polski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: