Fahne

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Fahne (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[faːnə] wymowa austriacka ?/i IPA[ˈfaːnən]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) chorągiew, flaga, sztandar
(1.2) przen. sztandar
(1.3) ornit. chorągiewka
(1.4) pot. pejor. odór alkoholu (zob. eine Fahne haben)
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Nachdem der General in der Schlacht gefallen war, wurde die Fahne auf Halbmast gesetzt.Po tym, jak generał zginął na polu bitwy, opuszczono flagę do połowy masztu.
(1.2) Man versucht das neue Auto unter der Fahne des Umweltschutzes zu verkaufen, aber ich glaube nicht an so edle Beweggründe seiner Hersteller.Usiłuje się sprzedawać to nowe auto pod sztandarem ochrony środowiska, ale nie wierzę, by jego twórcy kierowali się tak szlachetnymi pobudkami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) FahnenfluchtFahnenstangeFahnenträger
synonimy:
(1.1) Flagge
(1.2) Banner
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Fähnchen, Fähnlein
związki frazeologiczne:
die Fahne nach dem Wind hängendie Fahne hochhaltenmit wehenden Fahnenweiße Fahnedie Fahne einholendie Fahnen streichenmit fliegenden Fahnen untergehensich auf die Fahne schreiben
etymologia:
śwn. vane << swn. fano
uwagi:
źródła: