Польща

Польща (język ukraiński)

По́льща (1.1)

transliteracja:

Polʹŝa

wymowa:

IPA: [ˈpɔlʲʃt͡ʃɐ]

По́льща^ⓘ zobacz zasady wymowy ukraińskiej

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. Polska

odmiana:

(1.1) blm,

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	По́льща
dopełniacz	По́льщі
celownik	По́льщі
biernik	По́льщу
narzędnik	По́льщею
miejscownik	на/у По́льщі
wołacz	По́льще

przykłady:

(1.1) Столи́цею По́льщі є Варша́ва. → Stolicą Polski jest Warszawa.

(1.1) Цей коро́ткий на́рис мину́лого середньові́чної По́льщі, як части́ни збі́рної істо́рії По́льщі, Білору́сі, Литви́ й Украї́ни, охо́плює ду́же важли́вий пері́од — ма́йже полови́ну тисячолі́тньої істо́рії, коли́ було́ закла́дено міцну́ осно́ву по́льського суспі́льства, держа́ви й культу́ри в ра́мках західноєвропе́йського, христия́нського цивілізаці́йного про́стору. → Ten krótki zarys przeszłości średniowiecznej Polski, będący częścią wspólnej historii Polski, Białorusi, Litwy i Ukrainy, obejmuje bardzo ważny okres — prawie połowę tysiącletniej historii, kiedy to położono solidne fundamenty polskiego społeczeństwa, państwa i kultury w ramach zachodnioeuropejskiej, chrześcijańskiej przestrzeni cywilizacyjnej.

składnia:

kolokacje:

(1.1) Респу́бліка По́льща

synonimy:

(1.1) Респу́бліка По́льща

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. поля́к m, по́лька ż, по́лечка ż, поля́чка ż

przym. по́льський

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. Polska

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Ukraiński - Kraje Europy

źródła: