wspólny

wspólny (język polski)

wspólne (1.3) gotowanie

wymowa:

IPA: [ˈfspulnɨ], AS: [fspulny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) należący lub używany przez kilka osób

(1.2) charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy

(1.3) wykonywany razem przez kilka osób

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	wspólny		wspólna	wspólne	wspólni	wspólne
dopełniacz	wspólnego		wspólnej	wspólnego	wspólnych
celownik	wspólnemu		wspólnej	wspólnemu	wspólnym
biernik	wspólnego	wspólny	wspólną	wspólne	wspólnych	wspólne
narzędnik	wspólnym		wspólną	wspólnym	wspólnymi
miejscownik	wspólnym		wspólnej	wspólnym	wspólnych
wołacz	wspólny		wspólna	wspólne	wspólni	wspólne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Jadwiga mieszka z siostrą we wspólnym pokoju.

(1.2) Gościnność to cecha wspólna wszystkim mieszkańcom tej okolicy.

(1.2) Jedyną wspólną rzeczą, jaka łączy ten film z moją piosenką, jest tytuł.

składnia:

kolokacje:

(1.2) wspólny pogląd • wspólny mianownik

synonimy:

(1.1) gw. (Śląsk Cieszyński) spólny

antonimy:

(1.1) własny

(1.2) indywidualny

(1.3) osobny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. współka ż, spółka ż, spóła ż, pospółka ż, wspólnota ż, wspólnik m, wspólniczka ż, wspólność ż, wspólnictwo n

przysł. wspólnie

związki frazeologiczne:

nie mieć nic wspólnego • znaleźć wspólny język • wspólnymi siłami

etymologia:

utworzone od wcześniejszego pol. spólny, por. pol. spółka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) common; (1.2) common
• białoruski: (1.1) супольны; (1.2) супольны; (1.3) супольны
• chiński standardowy: (1.3) 一起 (yīqǐ)
• czeski: (1.1) společný
• duński: (1.1) fælles; (1.2) fælles
• esperanto: (1.1) komuna; (1.2) komuna
• francuski: (1.1) commun
• hiszpański: (1.1) común; (1.2) común
• kataloński: (1.1) comú; (1.2) comú
• lombardzki: (1.1) koiné
• łaciński: (1.1) communis
• niderlandzki: (1.1) gemeenschappelijk
• niemiecki: (1.1) gemeinsam
• nowogrecki: (1.1) κοινός, κοινόχρηστος; (1.2) κοινός
• nowopruski: (1.1) drāugs, perōniskas; (1.2) drāugs, perōniskas; (1.3) drāugs, perōniskas
• rosyjski: (1.1) общий; (1.2) общий; (1.3) общий
• szwedzki: (1.1) gemensam, allmän, samfälld; (1.2) gemensam, allmän, samfälld; (1.3) gemensam, samfälld
• ukraiński: (1.1) спільний; (1.2) спільний; (1.3) спільний
• węgierski: (1.1) közös
• włoski: (1.1) comune

źródła: