ścinać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ścinać (język polski)[edytuj]

mężczyzna ścina (1.1) drzewo
wymowa:
IPA[ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑], AS[śćĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk.  ściąć)

(1.1) oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia
(1.2) doprowadzić do krzepnięcia
(1.3) doprowadzić do koagulacji

czasownik zwrotny niedokonany ścinać się (dk.  ściąć się)

(2.1) o cieczy: przechodzić ze stanu ciekłego do stałego, krzepnąć
(2.2) sprzeczać się, kłócić się, konfrontować się
(2.3) dostawać na egzaminie ocenę niedostateczną
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ścinać drzewa / gałęzie / trawę • ścinać piłą
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  ciąć ndk. , ściąć dk. 
rzecz.  ścinka f , ścinanie n , ścięcie n , ścinek m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: