ścinać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ścinać (język polski)[edytuj]

mężczyzna ścina (1.1) drzewo
wymowa:
IPA[ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑], AS[śćĩnać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. ściąć)

(1.1) oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia
(1.2) doprowadzić do krzepnięcia
(1.3) doprowadzić do koagulacji

czasownik zwrotny niedokonany ścinać się (dk. ściąć się)

(2.1) o cieczy: przechodzić ze stanu ciekłego do stałego, krzepnąć
(2.2) sprzeczać się, kłócić się, konfrontować się
(2.3) dostawać na egzaminie ocenę niedostateczną
odmiana:
(1.1) koniugacja I
(2.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ścinać drzewa / gałęzie / trawę • ścinać piłą
synonimy:
(1.3) koagulować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ścinka f, ścinanie n, ścięcie n, ścinek m
czas. ciąć ndk., ściąć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: