sprzeczać się

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

sprzeczać się (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈspʃɛʧ̑aʨ̑‿ɕɛ], AS[spšečać‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.denazal.zestr. akc.
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. posprzeczać się)

(1.1) mieć sprzeczkę, spór, drobną kłótnię z kimś, spierać się
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Gadali przy tym dużo i sprzeczali się trochę, ale wreszcie za pomocą powrozów, koców oraz bambusowych drążków urządzili coś w rodzaju głębokiego, nieruchomego kosza, w którym Nel mogła siedzieć lub leżeć, lecz z którego nie mogła spaść[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) kłócić się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sprzeczka ż, sprzeczanie n, sprzeczność ż
przym. sprzeczny
przysł. sprzecznie
czas. posprzeczać się dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. H. Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy