niedostateczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

niedostateczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. niewystarczający, zbyt mały, niespełniający wymagań

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) urz. szkoln. najniższa ocena szkolna, stopień niedostateczny
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) niedostateczne dowody / wyjaśnienie, tłumaczenie • niedostateczna ilość czegośzainteresować się czymś w niedostatecznym stopniustopień niedostateczny ocena niedostateczna
(2.1) dostać niedostateczny na semestrbyć zagrożonym niedostatecznym • mieć na świadectwie dwa / trzy / cztery niedostaeczne
synonimy:
(1.1) niewystarczający, niezadowalający
(2.1) skr. ndst.; symbol. 1
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) ocena
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niedostateczność ż, niedostatek m
przysł. niedostatecznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: