tangens

tangens (język polski)

tangens (1.1) kąta α to stosunek długości boku a do długości boku b

wymowa:

IPA: [ˈtãŋɡɛ̃w̃s], AS: [tãŋgẽũ̯s], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • samogł.+n/m+szczelin. zbitka samogłoski, spółgłoski /n/ lub /m/ i spółgłoski szczelinowej • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mat. matematyka, matematyczny funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta; zob. zobacz też tangens w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Tangens to iloraz sinusa i cosinusa.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik tangensoida

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz też etymologia funkcji trygonometrycznych w Wikipedii

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) tangent
• czeski: (1.1) tangens
• duński: (1.1) tangens w rodzaj wspólny
• hiszpański: (1.1) tangente f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) tangente
• niemiecki: (1.1) Tangens m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) εφαπτομένη f rodzaj żeński

źródła:

tangens (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) mat. matematyka, matematyczny tangens

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Hasło zaimportowane automatycznie – wymaga uzupełnienia i weryfikacji. Kliknij na Edytuj, wypełnij puste pola i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy!

źródła: