stanowczy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

stanowczy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[stãˈnɔfʧ̑ɨ], AS[stãnofčy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zdecydowany, pewny, twardy, uparty, nieustępliwy, nieugięty
antonimy:
(1.1) słaby, niezdecydowany, niepewny, uległy
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  stanowczość f 
przysł.  stanowczo
czas.  stanowić, postanowić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: