sabotaż

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: sabotáž

sabotaż (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[saˈbɔtaʃ], AS[sabotaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania; zob. też sabotaż w Wikipedii
(1.2) skryte działanie, które ma na celu przeszkodzić realizacji czegokolwiek
odmiana:
przykłady:
(1.1) Oskarżono go o gospodarczy sabotaż i w następnym roku zgładzono.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1) dywersja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. sabotować
przym. sabotażowy
rzecz. sabotażysta, sabotażystka
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. sabotage[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło sabotaż w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.