premedytacja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

premedytacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌprɛ̃mɛdɨˈtaʦ̑ʲja], AS[prmedytacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obmyślenie planu działania
(1.2) dokładne obmyślenie planu przestępstwa[1]
odmiana:
(1) blm [2]
przykłady:
(1.1) Koleżanka z premedytacją namalowała mu świństwa w zeszycie od religii.
(1.2) 23-latka z Gdańska uduszona z premedytacją.[3]
składnia:
kolokacje:
(1) działać z premedytacją • robić coś z premedytacją • morderstwo z premedytacją[2]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  praemeditatiomyślenie zawczasu[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Słownik wyrazów obcych PWN; redaktor naukowy: doc. dr Jan Tokarski 1970 s. 598
  2. 2,0 2,1 Słownik poprawnej polszczyzny PW; redaktor naczelny: Witold Doroszewski 1973 Warszawa s. 567
  3. 23-latka z Gdańska uduszona z premedytacją