grom
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grom (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp grom, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Gromowi często towarzyszy błyskawica i grzmot.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ bije, ~ uderza; (1.2) ~y oburzenia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. gromić
związki frazeologiczne: od groma, runąć jak grom z jasnego nieba, rzucać gromy, gromy posypały się na czyjąś głowę, niech go gromy biją, niech go jasny grom trzaśnie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thunder
- francuski: (1.1) tonnerre m
- islandzki: (1.1) þruma f
- jidysz: (1.1) דונער m (duner)
- niemiecki: (1.1) Donner m
- rosyjski: (1.1) гром m
- szwedzki: (1.1) åska w
- włoski: (1.1) folgore
[edytuj] grom (slovio)
transliteracja: гром
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
odmiana: (1.1) lm gromis przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
