grom
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] grom (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik grom gromy dopełniacz gromu gromów celownik gromowi gromom biernik grom gromy narzędnik gromem gromami miejscownik gromie gromach wołacz gromie gromy
- przykłady:
- (1.1) Gromowi często towarzyszy błyskawica i grzmot.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- od groma • runąć jak grom z jasnego nieba • rzucać gromy • gromy posypały się na czyjąś głowę • niech go gromy biją • niech go jasny grom trzaśnie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) thunder
- francuski: (1.1) tonnerre m
- islandzki: (1.1) þruma f
- jidysz: (1.1) דונער m (duner)
- niemiecki: (1.1) Donner m
- rosyjski: (1.1) гром m
- szwedzki: (1.1) åska w
- włoski: (1.1) folgore
- źródła:
[edytuj] grom (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- гром
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) piorun, grom
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
