pingwin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

pingwin (język polski)[edytuj]

pingwin (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpʲĩŋɡvʲĩn], AS[pʹĩŋgvʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk-  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; zob. też pingwiny w Wikipedii
(1.2) żart. zakonnica
odmiana:
przykłady:
(1.1) 4 lipca chińskie media podały, żezaniepokojeni częstymi przypadkami zachorowań wśród pingwinów pracownicy szanghajskiego zoo postanowili uodpornić podopiecznych, karmiąc ich regularnie czosnkiem”.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. pingwini
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Pinguine[2], ang. penguin < prawdopodobnie od wal. pen + gwyngłowa + biały
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. Chiny: pingwiny uodparniane czosnkiem
  2. hasło pingwin w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.