pingwin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

pingwin (język polski)[edytuj]

pingwin (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpʲĩŋɡvʲĩn], AS[pʹĩŋgvʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -nk-   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej; zob.  też pingwiny w Wikipedii
(1.2) żart.  zakonnica
odmiana:
przykłady:
(1.1) 4 lipca chińskie media podały, żezaniepokojeni częstymi przypadkami zachorowań wśród pingwinów pracownicy szanghajskiego zoo postanowili uodpornić podopiecznych, karmiąc ich regularnie czosnkiem”. (Chiny: pingwiny uodparniane czosnkiem)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  pingwini
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem.  pinguin, ang.  penguin; w jęz. angielskim prawdopodobnie wziął się od połączenia słów pen „głowa” (walijski) + gwyn „biały”
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła: