menora

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

menora (język polski)[edytuj]

menora (1.1)
wymowa:
IPA[mɛ̃ˈnɔra], AS[mẽnora], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny; zob. też menora w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W herbie Izraela widnieje biała menora na niebieskim tle.
(1.1) Wikary pokazał dzieciom menorę przywiezioną z Jerozolimy.
(1.1) Jedna z najstarszych menor w Europie znajduje się w Kołobrzegu.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kandelabr
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
hebr. מנורה (menora) → świecznik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. pl.wikipedia.org