Kołobrzeg

Kołobrzeg (język polski)

herb Kołobrzegu (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [kɔˈwɔbʒɛk], AS: [kou̯obžek], zjawiska fonetyczne: wygł. utrata dźwięczności w wygłosie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna

(1.1) geogr. geografia miasto w Polsce; miasto powiatowe w województwie zachodniopomorskim; zob. zobacz też Kołobrzeg w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Kołobrzeg
dopełniacz	Kołobrzegu
celownik	Kołobrzegowi
biernik	Kołobrzeg
narzędnik	Kołobrzegiem
miejscownik	Kołobrzegu
wołacz	Kołobrzegu

przykłady:

(1.1) W Kołobrzegu odbywał się festiwal piosenki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być w Kołobrzegu • jechać do Kołobrzegu

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kołobrzeżanin m rodzaj męski, kołobrzeżanka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik kołobrzeski

związki frazeologiczne:

etymologia:

od łac. łacina Salsae Cholbergiensis aecclesiae episcopus

uwagi:

Nazwa wprowadzono urzędowo; obowiązuje od 19 maja 1946.

tłumaczenia:

• japoński: (1.1) コウォブジェク
• kaszubski: (1.1) Kòłobrzég m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Kolberg
• pomorski: (1.1) Kòlberg

źródła: