kurczak

kurczak (język polski)

kurczak (1.1)

kurczak (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈkurʧ̑ak], AS: [kurčak] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit. ornitologia większe kurczę (pisklę kury)

(1.2) mięso albo potrawa z (1.1)

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kurczak	kurczaki
dopełniacz	kurczaka	kurczaków
celownik	kurczakowi	kurczakom
biernik	kurczaka	kurczaki
narzędnik	kurczakiem	kurczakami
miejscownik	kurczaku	kurczakach
wołacz	kurczaku	kurczaki

przykłady:

(1.1) Kurczak spacerował między dorosłymi kurami.

(1.2) Chętnie zjadłbym na obiad kurczaka.

składnia:

kolokacje:

(1.2) ~ po chińsku/na słodko

synonimy:

(1.1) kurczę, kurak, kogucik

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kurzęczak mzw rodzaj męskozwierzęcy, kura, kurnik

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki

(1.2) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-2) chicken
• arabski: (1.1-2) فروج
• esperanto: (1.1) kokido; (1.2) kokaĵo
• francuski: (1.1-2) poulet m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1-2) pollo m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) kjúklingur
• niemiecki: (1.1) Hähnchen n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) kylling
• nowogrecki: (1.1-2) κοτόπουλο n rodzaj nijaki
• slovio: (1.1) kurkincxa (куркинча)
• suahili: (1.1) kuku
• szwedzki: (1.1-2) kyckling w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) csirke

źródła: