kurczę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

kurczę (język polski)[edytuj]

kurczę (1.1)
wymowa:
IPA[ˈkurʧ̑ɛ], AS[kurče], zjawiska fonetyczne: denazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pisklę kury

wykrzyknik

(2.1) wyrażający zdziwienie, zaskoczenie
odmiana:
(1.1) lp  kurcz|ę, ~ęcia, ~ęciu, ~ę, ~ęciem, ~ęciu, ~ę; lm  ~ęta, ~ąt, ~ętom, ~ęta, ~ętami, ~ętach, ~ęta
(2.1) nieodm. 
przykłady:
(1.1) W kurniku kury razem z kurczętami.
(2.1) O kurczę! Zapomniałem, że za dwa dni mam egzamin.
składnia:
kolokacje:
(2.1) kurczę blade
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  kurczak m , kura f , kurnik m 
zdrobn.  kurczaczek m 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
por. kurczak
tłumaczenia:
źródła: